Ruminacja — przeżuwanie. Występuje u niemowląt między 3—6 miesiącem życia. Polega na tym, że w jakiś czas po przyjęciu posiłku pożywienie cofa się z żołądka do jamy ustnej, tam jest przez chwilę trzy­mane, smakowane i z powrotem połykane. Objawień występuje najczęściej u niemo­wląt z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego.

Ulewanie polega na spływaniu pokarmu poprzez kąciki ust w trakcie ssania lub ulewaniu pokarmu wcześniej połkniętego. Najczęściej wywołane jest przez połykanie powietrza razem z mlekiem. Bańka powie­trza „odbijająca się” wypycha przed sobą nieco pożywienia i wywołuje ulewanie. Czasami przyczyną ulewania mogą być zbyt obfite objętościowo posiłki.

Nudności. Jest to zespół objawów i od­czuć subiektywnych dziecka, które chara­kteryzują się występowaniem odruchów wymiotnych bez wymiotów. U niemowląt mogą objawiać się niechęcią do ssania, nadmiernym wydzielaniem śliny, lub w in­ny sposób. Dzieci starsze określają je cza­sami jako złe samopoczucie lub jako bóle brzucha poprzedzające wymioty. Nudno­ści wywołane są prawdopodobnie skur­czem odźwiernika i utrudnionym przecho­dzeniem pokarmu do dwunastnicy i towa­rzyszyć im mogą zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego.

Ulewanie pokarmu

i wymioty u niemowląt

Ulewanie i wymioty należą do bardzo częstych objawów chorobowych u dzieci, zwłaszcza najmłodszych. Uporczywe wy­mioty mogą doprowadzić do znacznego odwodnienia, upośledzenia stanu odży­wienia oraz zaburzeń przemiany materii. Im młodsze dziecko, tym większa skłonność do nudności, ulewań, wymiotów i innych zaburzeń ze strony przewodu pokarmowe­go.

Postępowanie — lekarz badając dziec­
ko zwraca uwagę na przebieg choroby,
dokonuje badania jamy brzusznej, jeżeli
przy badaniu palpacyjnym (uciskanie po­
włok palcami) wyczuwa dużą bolesność
nad prawym talerzem biodrowym, zaleca
badanie krwi. Jeśli wynik badania wykaże
wzrost liczby krwinek białych (podwyż­
szoną leukocytozę), wówczas kieruje

dziecko na badanie chirurgiczne. W tej sytuacji, kiedy drugi lekarz, tzn. chirurg, potwierdzi rozpoznanie, wtedy konieczny jest zabieg operacyjny, polegający na usu­nięciu wyrostka robaczkowego. W porę wykonany zabieg chroni dziecko przed powikłaniem, jakim jest zapalenie otrzew­nej.

Postępujący rozwój za­palenia wyrostka to proces podobny do
formowania się ropnia. Niebezpieczeńst­
wo polega na tym, że wyrostek zapalny
może pęknąć i wtedy zakażenie obejmuje
całą jamę brzuszną, dochodzi do zapalenia
otrzewnej, wówczas u niemowląt brzuch
staje się wzdęty, a powłoki skórne lśniące.
U starszych dzieci występuje wzmożone
napięcie mięśniowe powłok brzusznych,
brzuch staje się wówczas twardy. Tego
rodzaju powikłanie u dzieci występuje bar­
dzo szybko w przebiegu zapalenia wyrost­
ka robaczkowego, nawet w ciągu kilku­
nastu godzin. Dlatego każdy ból brzucha
utrzymujący się parę godzin i z istniejącym
podejrzeniem zapalenia wyrostka robacz­
kowego, powinien być skontrolowany
przez lekarza. Zaniedbanie takiego stanu
może mieć bardzo poważne konsekwen­
cje, zagrażające życiu dziecka.